De methoden achter
de bevindingen

Due diligence is niet meer waard dan de methode ervan. Een bevinding die u niet kunt natrekken is een bevinding die u op vertrouwen moet aannemen, en dat is precies wat wij worden ingehuurd om te voorkomen.
Daarom staan de aanpakken die wij gebruiken hier volledig uitgeschreven: wat elke aanpak doet, op welk bewijs die zich baseert, wat die u niet zal vertellen en waar het open spoor eindigt. Lees ze en beoordeel het werk voordat u het opdraagt.
Methode

Kartering van de eigendomsketen

Vaststellen wie werkelijk eigenaar is van een bedrijvennetwerk, er zeggenschap over heeft en het beïnvloedt terwijl dat netwerk juist is gebouwd om die vraag niet te beantwoorden, en daarna de afhankelijkheden volgen die de andere kant op lopen.
Entiteitsresolutie, eigendom en zeggenschap, nabijheid en controle op negatieve informatie, toegepast op elk knooppunt en herhaald op alles wat daaruit naar boven komt. Verhulling is met opzet in lagen opgebouwd, dus een onderzoek van één laag diep loopt vast zodra er één extra entiteit tussen wordt geplaatst. De uitwerking behandelt de volledige cyclus, de twee assen waarlangs die loopt, de drie principes die haar onderscheiden van compliancescreening, hoe het eindproduct eruitziet en, even uitvoerig, wat de methode niet kan zien.
Eén genoemd bedrijf, naar beneden herleid tot de partijen erachter: een werkmaatschappij en een tussengeplaatste marketingbrievenbusfirma, dan holdingmaatschappijen in twee privacyjurisdicties en een nominee-bestuurder, dan twee financieringsvehikels en één entiteit die niet te herleiden is, en ten slotte twee genoemde uiteindelijk belanghebbenden. Een derde partij heeft zeggenschap over de werkmaatschappij via bestuursvoorwaarden en vetorechten terwijl zij slechts 4% houdt, onder de openbaarmakingsdrempel, zodat zij helemaal niet in de eigendomsketen voorkomt.
Methode

De digitale toeleveringsketen

Het internet wordt niet alleen bediend door toeleveringsketens. Het is er zelf een, de grootste en minst onderzochte die ooit is gebouwd, en de aanbieders waarvan een applicatie werkelijk afhankelijk is kunnen uit bewijs worden vastgesteld in plaats van uit een leverancierslijst worden overgenomen.
Onder deze kop staan vier uitwerkingen: waaruit de keten werkelijk bestaat, laag voor laag; hoe zeggenschap over een deel ervan van eigenaar wisselt zonder enig technisch spoor achter te laten, met de gedocumenteerde gevallen en het interval voordat iemand het merkte; wat de standaarden en hulpmiddelen die al in gebruik zijn wel en niet dekken; en de methode die de keten in kaart brengt, namelijk opname, resolutie, toeschrijving en afstemming, herhaald op elke aanbieder die het bewijs naar boven brengt. Net als bij de andere methoden staat wat de methode niet kan zien even uitvoerig beschreven als wat die wel kan.
Een ketengraaf met één brondomein dat naar buiten verbonden is met meer dan honderd domeinen en hosts van derden, waargenomen in één sessie.

Vraag direct naar het werk

Een briefing loopt de methode met u door aan de hand van iets waar u al om geeft, zoals een leverancier, een tegenpartij, een applicatie of een kapitaalstructuur, in plaats van in het abstracte.
Eén leverancier en het leveranciersweb erachter: zijn domeinen en hosting gaan elk over in lagen leveranciers die zich vermenigvuldigen en buiten de rand van het beeld wegvallen, terwijl er een duidelijk pad blijft van zijn gegevensstroom naar beneden tot jurisdictie en toepasselijk recht.